Gürül Gürül Gürültü (gürültü ile ilgili kompozisyon)

By | Ocak 20, 2013

gürültü

Gürül gürül gürültü akıyor çağlayanlar halinde, bu kentin tüm sokaklarında. Sessizlik, sükut etmiş ve herkesten habersiz bir şekilde tenha yalnızlığının kabuğuna çekilmiş çoktan. Artık Sesi daha gür çıkan gürültü, etrafında caka satar gibi kendinden emin dolaşıyor kulak zarlarımızın üzerinde. Kulaklarımızı sağır eden seslerin çığlıkları yüreğimizin tepesini attırıyor. Stres, sıkıntı, öfke, kendini kontrol edememe, en olmadık anlarda parlama, durup dururken hır-gür çıkarma, evde-işte geçimsizlik yani neredeyse günümüzün tüm problemlerinin ana nedeni gürültü.

Aslında herkes rahatsız gürültüden ama bir o kadar da alışkın. Herkes muzdarip fakat o denli de aşina. Bir sussa tüm dünya, bir kez olsun stop düğmesine basar gibi donup kalsa ah, ne kadar mutlu oluruz acaba? Ama yüreğime saplanıyor şimdilerde her metal ve motor sedası. Kuşatmış yaşam alanlarımızı, doğal olmayan nesnelerin tizi ve bası. Kulaklarımızı elleriyle okşayan kuşların esintisi, rüzgarın cıvıltısı, suyun hışırtısı ve yaprakların şırıltısı dinozorlar çağındaymış gibi çok eskilerde geliyor bizlere.  Bu yüzden avazım çıktığı kadar susmak ve susturmak istiyorum suni ve insan yapımı olan her şeyi. Sadece ama sadece yankısı olma peşindeyim sessizliğin. Egosu ve ekosu yüksek ne varsa hayatımdan çıkarmanın derdinde ve niyetindeyim yalnızca. Ama  nafile sessiz çırpınışlarım, beyhude içten bağırış-çağırışlarım.

Sus, gözlerin konuşsun diyebilsek ses çıkartması muhtemel her şeye. Musluktan damlayan suyun sesi, yağlanmamış kapı menteşesinin gıcırtısı, ansızın çalan telefonun titreşimli melodisi, işaret parmağını dudaklarına götürüp sus işareti yapanların şışşştı bile asabımı bozmaya yetiyor. Şehrin şamatasından bir an uzaklaşıp benden başka kimsenin olmadığı, kendi kendime bile konuşmayacağım hatta sesli de düşünmeyeceğim tenhalardan tenha, ıssızlardan ıssız bir dağ başı, bir deniz kıyısı yada ucu bucağı görülmeyen bir ovanın tam ortasına kaçabilsem. Kimselere haber vermeden aklımı kurcalayacak hiçbir iş ve derdim olmadan sıyrılabilsem güzel olmaz mı, ne dersiniz? Sakın cevap vermeyin bana. Çıkaracağınız sese bile tahammülüm yok. Değil mi? Aaaa! Ne laftan anlamaz kişilersiniz. Cevap verip de sesinizle beni rahatsız etmeyin dedim ya sizlere. Değil mi ama?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir